112

รอยยิ้มของนิโคค่อยๆ จางหายไป ขณะที่ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่ลง

เขาเพิ่งจะเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินออกจากฝูงชน—ผมลอนสลวยขยับไหวเบาๆ ในอ้อมแขนมีเด็กน้อยคนหนึ่ง

เขาเอียงคอ “นั่น... เรดหรือเปล่า” เขาพึมพำพลางหยีตา “กับ... ใครน่ะ”

นิโคขยับแว่น แล้วก้าวถอยห่างจากแสงแฟลชของกล้องและไมโครโฟน

“เดี๋ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ